زندگی برای چند لحظه متوقف میشود
و قبض های برق و آب برایت بی اهمیت
تازه میفهمی
بیست سال پیش
چه بی رحمانه
او را
در هیاهوی زندگی جا گذاشتی!
عزیـــزم این آخــْرین کامنتیـــه که دارم برات میذارم ، به خدای خوبی ها میسپارمت ... دعایم کن .
+ دوشنبه سی ام آذر ۱۳۹۴| 21:40|سروش|
برچسب:
نویسنده: یوسف کریمی